კატეგორიები

  • ულტრაზიდიმი 1გ 1 ფლაკონი

  • ფასი: 0.00 ლ
  • ცეფტაზიდიმი ენიშნება ზრდასრულებსა და ბავშვებს მომდევნო ინფექციების სამკურნალოდ, რომლებსაც იწვევს პრეპარატების მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმები: მენინგიტი, სეფსისი (სეპტიცემია); მძიმე ჩირქოვან-სეპტიური მდგომარეობა, ძვლებისა და სახსრების ინფექციები...



ულტრაზიდიმი

სავაჭრო დასახელება

ულტრაზიდიმ

საერთაშორისო დაუპატენტებელი დასახელება

ცეფტაზიდიმ

ქიმიური დასახელება

[6ღ-[6 ალფა, 7 ბეტა (ძ)]]-1-[[92-ამინ-4-თია-ზოლილ)[1-კარბოქსი-1-მეთიეთოქსი) ამინო]აცეტილ]ამინო] -2-კარბოქსი-8-ოქსო-5-თია-1-აზაბიციკლო[4.2.0] ოკტ-2-ენ-3-ილ]მეთილ] პირიდინ ჰიდროქსიდი.

პრეპარატის ფორმა

სტერილური ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ფლაკონებში 1,0 გ.

შემადგენლობა:

თითოეული ფლაკონი შეიცავს

1,0 გ ცეფტაზიდიმ პენტაჰიდრატს

118 მგ ნატრიუმის კარბონატს

აღწერა: კრისტალური ფხვნილი თეთრი ან ღია-კრემისფერი

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ცეფტაზიდიმი III თაობის ცეფალოსპორინული ანტიბაქტერიული პრეპარატია, მოქმედების ფართო სპექტრი აქვს და ბაქტერიციდულად მოქმედებს, არღვევს მიკროორგანიზმების უჯრედის კედლის სინთეზს, მდგრადია ბეტა-ლაქტამაზების უმრავლესობის მიმართ.

პრეპარატი აქტიურია გრამ-უარყოფითი ორგანიზმების მიმართ: Hაემოპჰილლუს ინფლუენზაე,Nეისსერია გონორრჰოეაე და სხვა Nეისსერია სპპ. Eნტერობაცტერიაცეაე-ს (ჩიტრობაცტერ სპპ., Eნტერობაცტერ სპპ.,Eსცჰერიცჰია ცოლი,Kლებსიელლა პნეუმონიაე и другие Kლებსიელლა სპპ.,Mორგანელლა მორგანიი и другие Mორგანელლა სპპ.,Pროტეუს მირაბილის (მათ შორის ინდოლდადებითი) ოჯახის წარმომადგენლების უმრავლესობა, Pროტეუს ვულგარის და სხვა Pროტეუს სპპ.,Pროვიდენსია რეტტგერი და სხვა Pროვიდენსია სპპ. და შერრატია სპპ.), Aცინეტობაცტერ სპპ., Hაემოპჰილლუს პარაინფლუენზაე (ამპიცილინის მიმართ მდგრადი შტამების ჩათვლით), Pასტეურელლა მულტიციდა,შალმონელლა სპპ., შჰიგელლა სპპ. და Yერსინია ენტოროკოლიტიცა.

პრეპარატი ცეფტაზიდიმი ყველაზე მაღალი აქტივობით ხასიათდება III თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფიდან Pსეუდომონას აერუგინოსა-თან და საავადმყოფოს შიდა ინფექციებთან მიმართებაში.

პრეპარატი აქტიურია გრამდადებითი ბაქტერიების მიმართ: Mიცროცოცცუს სპპ., შტრეპტოცოცცუს აურეუს, შტრეპტოცოცცუს მიტის, შტრეპტოცოცცუს პნემონიაე, შტრეპტოცოცცუს პყოგენეს А ჯგუფის, შტრეპტოცოცცუს ვირიდანს და სხვა შტრეპტოცოცცუს სპპ. (შტრეპტოცოცცუს ფაეცალის-ის გამოკლებით); მეთიცილინის მიმართ მგძნობიარე შტამები: შტაპჰყლოცოცცუს აურეუს, შტაპჰყლოცოცცუს ეპიდერმიდის.

პრეპარატი ცეფტაზიდიმი აქტიურია ანაერობული ბაქტერიების მიმართ: Bაცტეროიდეს სპპ., (Bაცტერიოიდეს ფრაგილის-ის შტამების უმრავლესობა რეზისტენტულია), ჩლოსტრიდიუმ პერფინგენს,Pეპტოცოცცუს სპპ.,Pეპტოსტრეპტოცოცცუს სპპ. და Pროპინობაცტერიუმ სპპ..

პრეპარატი არ არის აქტიური მეთიცილინისადმი მდგრადი შტამების მიმართ: ჩამპილობაცტერ სპპ.; ჩჰამყდია სპპ.,ჩლოსტრიდიუმ დიფფიცილე, Eნტოროცოცცუს სპპ.,Lისტერია მონოცყტოგენეს და სხვა Lისტერია სპპ., შტაპჰყლოცცუს აურეუა და შტაპჰყლოცცუს ეპიდერმიდის; შტაპჰყლოცცუს ფაეცალის.

პრეპარატი შეყვანის შემდეგ სწრაფად გადანაწილდება ადამიანის ორგანიზმში და თერაპიულ კონცენტრაციას აღწევს ქსოვილებისა და სითხეების უმრავლესობაში, მათ შორის სინოვიალურ, პერიკარდიალურ და პერიტონიალურ სითხეებში, ასევე ნაღველში, ნახველში და შარდში. გადანაწილება აგრეთვე ხდება ძვლებში, მიოკარდიუმში, ნაღვლის ბუშტში, კანსა და რბილ ქსოვილებში იმ კონცენტრაციებით, რომლებიც საკმარისია ინფექციური დაავადებების სამკურნალოდ, განსაკუთრებით ანთებითი პროცესების დროს, რომლებიც პრეპარატის დიფუზიას აძლიერებენ. ცუდად გადის დაუზიანებელ ჰემატოენცეფალურ ბარიერში, მაგრამ თავზურგტვინის სითხეში შეღწეული თერაპიული დონე საკმარისია მენინგიტის სამკურნალოდ. შექცევადად უკავშირდება პლაზმურ ცილებს (15%-ზე ნაკლები), თუმცა ბაქტერიციდული მოქმედება გააჩნია მხოლოდ თავისუფალი სახით. ცილოვანი შებოჭვის დონე არ არის დამოკიდებული კონცენტრაციაზე. 0,5 ან 1 გ-ის კუნთებში შეყვანისას მაქსიმალური კონცენტრაცია უდრის 17 მკგ/მლ და 39 მკგ/მლ, ინტრავენურად შეყვანისას შესაბამისად 42 მკგ/,ლ და 69 მკგ/მლ.

მაქსიმალური კონცენტრაციის მიღწევის დრო კუნთებში შეყვანისას არის 1 სთ, ინტრავენურად შეყვანისას - ინფუზიის დასასრული. პრეპარატის კონცენტრაცია 4მკგ/მლ ნარჩუნდება 6-8 სთ-ს განმავლობაში. სისხლში თერაპიული კონცენტრაცია ნარჩუნდება 8-12 სთ-ს განმავლობაში. ნახევრადგამოდევნის პერიოდი თირკმელების ნორმალურად ფუნქციონირებისას არის 1,8 სთ; დარღვევისას 2,2 სთ.

პრეპარატი არ მეტაბოლიზდება ღვიძლში, ღვილძის ფუნქციის დარღვევა არ აისახება პრეპარატის ფარმაკოდინამიკასა და ფარმაკოკინეტიკაზე. ასეთ პაციენტებში დოზა რჩება ჩვეულებრივი. გამოიყოფა შეუცვლელი სახით თირკმელებით 80-90%-მდე (პირველი 4სთ-ის განმავლობაში შეყვანილი დოზის 70%) 24 სთ-ის განმავლობაში გლომერულური ფილტრაციის და მილაკოვანი სეკრეციის მეშვეობით სხვადასხვა ხარისხით. თირკმელებში ფუნქციის დარღვევისას რეკომენდირებულია დოზის შემცირება.

გადანაწილების მოცულობა შეადგენს 0,21-0,28 ლ/კგ-ს. პრეპარატი გროვდება რბილ ქსოვილებში, თირკმელებში, ფილტვებში, ძვლებსა და სახსრებში, სეროზულ ღრუებში.

ჩვენებები:

ცეფტაზიდიმი ენიშნება ზრდასრულებსა და ბავშვებს მომდევნო ინფექციების სამკურნალოდ, რომლებსაც იწვევს პრეპარატების მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმები: მენინგიტი, სეფსისი (სეპტიცემია); მძიმე ჩირქოვან-სეპტიური მდგომარეობა, ძვლებისა და სახსრების ინფექციები; სეპტიური ართრიტი, ესტეომილიტი, ბაქტერიული ბურზიტი; სასუნთქი გზების ინფექციები: მწვავე და ქრონიკული ბრონქიტი, დაინფიცირებული ბრონქოექტაზიები, გრამუარყოფითი ბაქტერიებით გამოწვეული პნევმონიები, ფილტვების აბსცესი, პლევრალური ემპიემა.

შარდგამომყოფი გზების ინფექციები: მწვავე და ქრონიკული პიელონეფრიტი, პიელიტი, პროსტატიტი, ცისტიტი, ურეთრიტი (მხოლოდ ბაქტერიული), თირკმელების აბსცესი.

კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები: მასტიტი, ჭრილობის ინფექციები, კანის წყლულები, ცელულიტები, წითელი ქარი, დაინფიცირებული დამწვრობები;

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის, მუცლის ღრუს და ნაღვლსადინრების ინფექციები: პერიტონიტი, ენტეროკოლიტი, რეტროპერიტონიალური აბსცესები, დივერტიკულიტი, მცირე მენჯის ორგანოების ანთება, ქოლეცისტიტი, ქოლანგიტი, ნაღვლის ბუშტის ემპიემა.

ქალის სასქესო ორგანოების ინფექციები;

ყურის, ცხვირის, შუა ყურის ინფექციები, სინუსიტი, მასტოიდიტი და სხვა.

გონორეა (განსაკუთრებით პენიცილინის ჯგუფის პრეპარატების მიმართ მომატებული მგრძნობელობის დროს).

დოზირება და მიღების წესები:

ცეფტაზიდიმს იღებენ მხოლოდ პარენტერულად. პრეპარატის დოზა დგინდება ინდივიდუალურად, დაავადების სიმძიმის, ინფექციის ლოკალიზაციისა და გამომწვევის მგრძნობელობის, სხეულის მასისა და წონის, თირკმელების ფუნქციის გათვალისწინებით.

ჩვეულებრივი დოზა ზრდასრულების და მოზარდებისათვის.

შარდგამომყოფი გზების გართულებული ინფექციების დროს 500 მ 1 გ კუნთებში ან ინტრავენურად ყოველ 8-12 სთ-ში.
გაურთულებელი პნევმონიის და კანის ინფექციების დროს 500 მ 1 გ კუნთებში ან ინტრავენურად ყოველ 8 სთ-ში.
ფილტვების Pსეუდომონას სპპ.-თი გამოწვეული ინფექციების, მუკოვისციდოზის დროს 100-150 მგ/კგ/დღე-ღამე 3-ჯერ დღე-ღამეში (9გ/დღე-ღამეში დოზის გამოყენება ასეთ პაციენტებში არ იწვევდა გართულებებს).
ძვლებისა და სახსრების ინფექციების დროს ინტრავენურად 2 გ ყოველ 12 სთ-ში.
უკიდურესად მძიმე ან სიცოცხლისათვის საშიში ინფექციების დროს ინტრავენურად 2გ ყოველ 8 სთ-ში.
საწყისი დატვირთვის დოზის შემდეგ 1 გ თირკმელების დარღვეული ფუნქციის მქონე ზრდასრულებში (იმ პაციენტების ჩათვლით, რომლებსაც უტარდებათ დიალიზი), შესაძლებელია საჭირო გახდეს დოზის შემცირება, როგორც ქვემოთაა ნაჩვენები:

კრეატინინის ქლირენსი

დოზა

>50 მლ/წთ (0,83 მლ/წმ)

იხ. განყოფილება “ჩვეულებრივი დოზა ზრდასრულებისა და მოზარდებისთვის”.

35-50 მლ/წთ (0,52-0,83 მლ/წმ )

1გ ყოველ 12 სთ-ში

16-30 მლ/წთ (0,27-0,50 მლ/წმ )

1გ ყოველ 24 სთ-ში

6-15 მლ/წთ (0,10-0,25 მლ/წმ )

500 მგ ყოველ 24 სთ-ში

500 მგ ყოველ 48 სთ-ში

პაციენტები, რომლებსაც უტარდებათ დიალიზი.

1გ ჰემოდიალიზის თითოეული სეანსის შემდეგ

პაციენტები, რომლებსაც უტარდებათ პერიტონიალური დიალიზი.

500 მგ ყოველ 24 სთ-ში.

ეს მაჩვენებლები საორიენტაციოა. ასეთ პაციენტებში რეკომენდირებულია შრატში პრეპარატის დონის კონტროლი, რომელიც არ უნდა აჭარბებდეს 40 მგ/ლ-ს.

პრეპარატის ნახევრადგამოდევნის პერიოდი ჰემოდიალიზის დროს შეადგენს 3-5

სთ-ს.

პრეპარატის შესაბამისი დოზა უნდა გავიმეოროთ დიალიზის თითოეული პერიოდის შემდეგ.

პერიტონიალური დიალიზის დროს ცეფტაზიდიმი შესაძლებელია ჩავრთოთ სადიალიზე სითხეში დოზით 125 მგ-250 მგ 2 ლ სადიალიზე სითხეზე.

ჩვეულებრივი დოზა ბავშვებისთვის:

1 თვემდე ასაკის ბავშვებში ინტრავენური 30 მგ/კგ ინფუზია დღე-ღამეში (შეყვანის სიხშირე 2-ჯერ)

2 თვის ასაკიდან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში 30-50 მგ/კგ ინფუზია დღე-ღამეში (შეყვანის სიხშირე 3-ჯერ)

დოზა 150 მგ/კგ/დღე-ღამეში ყოველ 12 სთ-ში დაქვეითებული იმუნიტეტის, მუკოვისციდოზისა და მენინგიტის მქონე ბავშვებში.

მაქსიმალური დღე-ღამური დოზა ბავშვებში არ უნდა აჭარბებდეს 6გ-ს.

ხსნარების მომზადება:

1,0 გ

3 მლ საინექციო წყალი კუნთებში შეყვანისას

10 მლ საინექციო წყალი ინტრავენურად შეყვანისას

“მეორადი” გაზავება
ინტრავენურად წვეთობრივად შესაყვანად ზემოთაღწერილი გზით მიღებული ცეფტაზიდიმის ხსნარს დამატებით აზავებენ 50-100 მლ ერთ-ერთ მომდევნო გამხსნელში, რომლებიც გამიზნულია ინტრავენურად შესაყვანად:

0,9% ნატრიუმის ქორიდის ხსნარი,
რინგერის ხსნარი,
5, 10 %-იანი გლუკოზის ხსნარი (დექსტროზის)
5% გლუკოზის ხსნარი (დექსტროზის) 0,9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარით,
5% ნატრიუმის ბიკარბონატის ხსნარი
გამოიყენეთ მხოლოდ ახლადმომზადებული ხსნარი!

გვერდითი მოვლენები:

ნერვული სისტემა: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, პარესთეზიები, კრუნჩხვები, ენცეფალოპათია, ტრემორი, მომატებული ნეიროკუნთოვანი აგზნებადობა (აღინიშნება პაციენტებში, რომლებსაც დარღვეული აქვთ თირკმელების ფუნქცია პრეპარატის დიდი დოზებით მიღებისას).

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი, ღვიძლი: გულისრევა, ღებინება, ფაღარათი, შეკრულობა, მუცლის ტკივილი, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება, ფსევდომემბრანოზული კოლიტი.

სისხლმბადი სისტემა: შესაძლებელია ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, ტრომბოციტოპენია, ლიმფოციტოზი.

ადგილობრივი რეაქციები: ფლებიტი ან თრომბოფლებიტი ინტრავენურად შეყვანისას, მტკივნეულობა კუნთებში ინექციის ადგილას.

გვერდითი მოვლენები, რომლებიც დაკავშირებულია პრეპარატის ბიოლოგიურ მოქმედებასთან: კანდიდოზური სტომატიტი, კანდიდოზური ვაგინიტი, კანდიდოზი.

ლაბორატორიული მაჩვენებლები: ეოზინოფილია, კუმბსის დადებითი რეაქცია ჰემოლიზის გარეშე, ტრანსამინაზები, სისხლის შრატის კრეატინინის გარდამავალი მომატება.

ეფექტები, რომელბიც განპირობებულია პრეპარატის ქიმიოთერაპიული მოქმედებით: სუპერინფექცია (კანდიდოზი, მათ შორის საშოს ლორწოვანი გარსის).

სხვა: ალერგიული რეაქციები, ქავილი, ცხელება, ბრონქოსპაზმი, ანაფილაქსიური რეაქციები, ანგიონევროტული შეშუპება.

უკუჩვენებები:

ცეფალოსპორინებსა და პენიცილინებზე მგრძნობელობის მომატება.

ორსულობა და ლაქტაცია.

საგანგებო მითითებები:

მომდევნო დაავადებების არსებობისას ან მდგომარეობებისას, აუცილებელია ზედმიწევნით ავწონ-დავწონოთ პაციენტებისთვის სარგებლისა და რისკების თანაფარდობა:

ორსულობა და ძუძუთი კვება;
ახალშობილები 1 თვემდე;
ანამნეზში კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები, განსაკუთრებით არასპეციფიური წყლულოვანი კოლიტი;
პენიცილინებზე დარეგისტრირებული ალერგიების მქონე პაციენტებში აღინიშნა ცეფალოსპორინების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა პაციენტების 3-7 %-ში. თუმცა ბევრ პაციენტში, რომლებსაც პენიცილინებზე ალერგია აქვთ, რაც გამონაყრის სახით ვლინდება, ცეფალოსპორინებს იყენებდნენ არასასურველი შედეგების გარეშე, რეკომენდირებულია სიფრთხილის გამოჩენა ცეფტაზიდიმის დანიშვნისას.

შესაძლებელია ყველა ცეფალოსპორინი ეწინააღმდეგებოდეს ვიტამინ K-ს სინთეზს ნაწლავური ფლორის დათრგუნვის გამო, რამაც შესაძლებელია გამოიწვიოს სისხლის შედედების ვიტამინ K-დამოკიდებული ფაქტორების დონის შემცირება და იშვიათ შემთხვევებში შესაძლებელია გამოიწვიოს ჰიპოთრომბინემია და სისხლდენა. ვიტამინ K-ს დანიშვნა სწრაფად ხსნის ჰიპოთრომბინემიას. მძიმე მოხუც და დასუსტებულ ავადმყოფებში, პაციენტებში ღვიძლის დარღვეული ფუნქციით და არასრულფასოვან კვებაზე მყოფ პირებში სისხლდენების განვითარების რისკი გაცილებით მაღალია.

ზოგიერთ პაციენტში ცეფალოსპორინების გამოყენების დროს ან მის მერე შესაძლებელია განვითარდეს ფსევდომემბრანოზული კოლიტი, რასაც იწვევს ჩლოსტრიდიუმ დიფფიცილე-ს ტოქსინი. მარტივ შემთხვევებში საკმარისია პრეპარატის შეწყვეტა, შედარებით მძიმე შემთხვევებში რეკომენდირებულია წყალ-მარილოვანი და ცილოვანი ბალანსის აღდგენა, თუ ჩამოთვლილი ზომები არ შველის, ინიშნება მეტრონიდაზოლი, ბაციტრაცინი, ვანკომიცინი.

დოზის გადაჭარბება:

დოზის გადაჭარბების სიმპტომები:

ცეფტაზიდიმის არაადეკვატურად მაღალი დოზით შეყვანამ შესაძლოა გამოიწვიოს თავბრუსხვევა, პარესთეზიები, თავის ტკივილი, კრუნჩხვები, ლაბორატორიული ანალიზების შედეგებში გადახრები.

დოზის გადაჭარბების მკურნალობა:

რადგანაც სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს, ცეფალოსპორინული ანტიბიოტიკების დოზის გადაჭარბების მკურნალობა სიმპატომიმეტიკური და შემანარჩუნებელია. დოზის გადაჭარბების ძმიმე მდგომარეობებისას, როცა კონსერვატიული მკურნალობა წარუმატებელია სისხლში პრეპარატის კონცენტრაცია შესაძლებელია შემცირდეს ჰემოდიალიზის მეშვეობით.

სხვა პრეპარატებთან ურთიერთქმედება:

ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების (პენიცილინები და ცეფალოსპორინები) შერევამ ამინოგლიკოზიდებთან შესაძლოა გამოიწვიოს მნიშვნელოვანი ურთიერთანაქტივაცია.

ერთდროულად დანიშვნისას პრეპარატები აუცილებლად უნდა შევიყვანოთ სხეულის სხვადასხვა ადგილას. არ არის დაშვებული ცეფტაზიდიმის ხსნარის შერევა ერთ შპრიცში. ან რომელიმე ერთ ჭურჭელში (ფლაკონი, პლასტიკური პაკეტი ან ტომარა და სხვა.), რომლებიც გამოიყენება ამ ანტიბიოტიკების ინტრავენურად შესაყვანად.

ვინკომიცინი არ ეთავსება ცეფტაზიდიმს და კონცენტრაციის შესაბამისად შესაძლოა ნალექი წარმოქმნას. თუ არსებობს ამ ორი პრეპარატის შეყვანის ერთი მილით შეყვანის აუცილებლობა, მაშინ მათ შეყვანას შორის აუცილებელია ინტრავენურად შეყვანის სისტემის გამორეცხვა (ან მოწყობილობის).

ნეფროტოქსიურ პრეპარატებთან, მაგ, მარყუჟზე მოქმედ დიურეტიკებთან (ფუროსემიდი), ერთდროულად ცეფალოსპორინული ანტიბიოტიკების დანიშვნისას, ნეფროტოქსიურობის მომატების საშიშროება არსებობს, განსაკუთრებით თირკმელების დარღვეული ფუნქციის მქონე ავადმყოფებში.

გამოშვების ფორმა:

1გ პრეპარატი 20 მლ მოცულობის გამჭვირვალე უფერო შუშის ფლაკონში, რომელიც დახურულია რეზინის საცობით, დახურულია ალუმინის საფარველით და პლასტმასის სახურავით. ფლაკონები შეფუთულია თითო-თითოდ მუყაოს კოლოფში, რომელშიც არის მოხმარების ინსტრუქცია.

შენახვის პირობები

შეინახეთ მშრალ, სინათლისგან დაცულ ადგილას, 25 -ზე დაბალ ტემპერატურაზე.

ვარგისიანობის ვადა

2 წელი, არ გამოიყენოთ კოლოფზე მითითებული ვადის ამოწურვის შემდეგ.

აფთიაქებში გაცემის პირობები

ექიმის რეცეპტით

PSP გირჩევთ